"Bir gün yine güller açacak suskunluğumda..."
BİTMEYEN UMUTLAR
Bir tufan vurdu gönlümün baharını.
Yeni tomurcuklanmış umutlarım vardı oysa,
Henüz kokusunu yeni salmıştı içimdeki güller.
Bir serçe kanadı kadar hafifti kalbim,
Bir sabah duası kadar temiz.
Sonra bir rüzgâr koptu
Adını koyamadığım bir yerden.
Bulutlar toplandı içimin ufkunda,
Göğsümde bir gök gürültüsü,
Adını fısıldadı yalnızlığın.
Bir tufan vurdu gönlümün baharını…
Güllerim savruldu
Her biri bir hatıraya tutundu,
Her biri bir aşkın gölgesinde kaldı.
Ben o gün öğrendim;
Bahar dediğin bazen bir imtihandır,
Çiçek dediğin bazen bir sabır.
Yağmurlar indi içime,
Sokak sokak dolaştı hüzün.
Bir kapı araladım,
Sessizce büyüttüğüm Aşk bahçemde
İçeri yalnızlık girdi,
Sessizce oturdu en eski hatıramın yanına.
Ama yine de
Bir umut sakladım toprağımın altında.
Çünkü bilirim,
Her tufanın ardından
Yorgun bir güneş doğar.
Bir gün yine yeşerecek sevgimin dalları,
Bir gün yine güller açacak suskunluğumda.
Ve ben o gün
Tufanın yıktığı enkazı değil,
Sabırla yeniden büyüttüğüm sevdamı haykıracağım.
Zehra Özelçi