"İnsan bir vuslat ve gurbet hikayesinin baş aktörüdür"
Kavuşmalar ve ayrılıklar ruhun en gizemli yanlarında derin vadiler oluşturur
Mana denizine nedir daldıran dertten başka?
Dert ender dert var mıdır hasretten başka
Bir çıban gibidir hasret ateşi ruhun içine batan
Sevmek mi ayrılmak mı yoksa yanında olmak mıdır aşk?
Yalnızlık mı kalabalık mı fedakarlık mıdır aşk?
Ben beni bileli koşuyorum hasret çölünde
Kimi zaman baş ucumdayken bile ırak
Bir suydu sevda içtikçe kanmadan hep susamak
Belki vahaydı belki de sadece serap
Ama tozlu yollarda, boz bulanık sularda nasibim oldu aramak
Bulamamak kaderim olsa da isyan etmedim asla
Belki yollarda koşmak ve aşkı aramak aşkın ta kendisiydi
Buldum dediklerin belki heyula vadisinde bir peri
Hakikati örten örtü sevilir mi hiç?
Güzellik ayan olmak ister, bilinmek ister
Aşk güzellik değilse ardındaki sır
Bir aynadır aşk, güzellerin suretini gösterir hep
Köz olsa da ciğerin üflemektir ruhun yangınına
Ateşe koşmak, çatlayasıya kadar soluksuz, dolu dizgin
Sevda, dizginini koparmış küheylan, sevda dert yüklü meçhul gemi
Fani akılla çözemezsin bu girift gizemi
Delilikse en büyük akıllılıktır aşk vurgunlarına
Mantık dibi delik bir testi
Bu kumaşı kim ölçtü kim kesti?
Kim bulmuş bu soruya bir cevap?
Aşk ruhta dinmeyen ızdırap
Bir hakikattir ki nurun özünden parıldayan
Fanilik, sahtelik, karanlık kabul etmez hakikat
Kim ki sahiline vurduysa aşkın
Tenha ve kalabalık, varlık ve yokluk, sıyrılır tüm zıtlardan ve zamandan
Seyrü seyran eder alemi baştan başa
Say ki kopmuş kıyamet, sanki kalkmıştır tüm perdeler
İnmiştir aleme baştan başa nur
Cemalullah ile gark olmuş incelemiştir ruh
Biz anlamayız ne hal üzeredir âşıkın canı
Bin pare olsa da yek pare görünür fani aynalardan
Hemdem olsa da bilmez gafil narının kaynağını
Hemhal olmak, bir gönle akmak, nasiplenmek gönül sofralarından
Her seferinde kaybetmek tam bulmuşken sevdiğini
Sonra da yakmaktır asla engel olan suretlerini
Ben aşkım aşk benim, sevdanın delisiyim
Aklın kaçağı, mantığın firarisi, vuslatın çilesiyim
Çıkmak istemedim balığın karnından orda bulunca aşkı
Ben çileyi sevdim, sevdikçe güzelleşti çilem
Aşk Nurdan bir hale, aşk uzak eder fani ve zevale
Ebediyet yolları açılır âşık olduysa cana
Ten ağır gelir, beden dar olur ruha
Feryat mı, ah mı bilinmez nicedir âşıkın kelamı
Kim aşık değilse anlamaz nicedir âşıkın lisanı
Mürvet Cengiz