"Çağırırdı beni kendi derinliğine… "
BİR SEVDAYLA VAR OLMAK VE UĞRUNA YOK OLMAK
Bir ses vardı içimde,
Çağırırdı beni kendi derinliğine…
Önce dinledim, sonra kabullendim
Ve artık bütün kalbim
Büyük bir sevdanın eşiğinde.
O günden sonra anladım ki
Sevdaya adanmak,
Bir ömrü terk etmek değil,
Bir ömre anlam olacak kadar
Dolu dolu yürümekmiş.
Aynı gökyüzünü her sabah
Yeni bir gözle görmek,
Aynı yola her gün
Yeni bir umutla düşmekmiş.
Ben adadım kendimi…
Kanayan kalbimi,
Suskun gecelerimi,
Çocuk gibi ürken bedenimi…
Hepsini birden bıraktım
Sevdamın emin omuzuna.
Çünkü bilirdim:
Bazı kapıların anahtarı yoktur;
Kalbin ne vakit çözüldüyse
O vakit açılır.
Bazı yolların haritası olmaz;
Adım attıkça şekillenir.
Ve bazı sevdalar,
Bir kişinin değil,
Bütün bir kaderin çağrısıdır.
Ben o çağrıya kulak verdim.
Çözüldüm karanlıklarımın içinden,
Yürüdüm aydınlığa doğru.
Davama olan inancımın adıdır sevda;
Bir hakikatin kalbimde ektiği
Sonsuz bir filiz.
Şimdi ne zaman
Rüzgâr yüzüme vurup geçse,
Ben o günü hatırlarım:
Kalbimin içindeki en sessiz köşenin bile,
Dile gelip “Sonsuzluğa doğru yürü” dediği anı.
“Git ve kendini bırak,
Sahte süslerden,
Anlık heveslerden kurtul
Ve seni yeniden diriltecek sevdaya koş;
Sana gerçek ruhu verecek olana…”
Sevdaya adanmak teslimiyettir aslında;
Teslimiyetin ardından gelen bir diriliştir.
Külden yapılan bir başlangıç,
Suskunluktan süzülen bir dua,
Bir secdeyle tüm ağırlığını unutturacak
Rahmetli bir sükûn…
Bazen geceler uzun olur,
Yollar yorucu,
Nefes dar…
Ama bilirsin,
Köküne işleyen bir sevdaysa bu,
Hiçbir fırtına söküp atamaz.
Büyür,
Derinleşir,
Toprağını bereketlere çevirir.
Şimdi kalbim
Bir sır gibi saklar her adımı.
Her dua, her sızı
Aynı menzile çıkarır beni.
Biliyorum:
Kendi kaderine iman edenler
Yolda asla kaybolmazlar.
Ben de kaybolmadım.
Sadece yeniden buldum kendimi;
Sevdamın berrak sularında,
Rahmetli bir temizlikte,
Çocuksu bir teslimiyette…
Ve anladım:
Sevdaya adanmak,
İnsanın kendini bırakışı değil;
Ruhun hak ettiği yere dönüşüdür.
Bir ömrün sessizce
“Ben hazırım” deyişidir.
İşte ben,
Bütün eksiklerimle,
Bütün korkularımla,
Bütün inanmışlığımla
Ve adanmış bir kalbin huzuruyla
Yürüyorum davamın dikenli yollarında.
Sevdamı sürüyorum kanayan ayağıma.
Ve biliyorum:
Kalbimi sevdama adarsam,
Beni asla yarım bırakmaz…
Zehra ÖZELÇİ